Στην Ελλάδα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τα αδέσποτα και η αλήθεια είναι πως ούτε το κράτος ούτε οι Δήμοι το διαχειρίζονται επαρκώς.
Το βάρος πέφτει σχεδόν ολοκληρωτικά στους εθελοντές.
Άνθρωποι που πληρώνουν από την τσέπη τους, ξενυχτούν για τραυματισμένα ζώα, τα διασώζουν από δρόμους, χωράφια και εγκαταλείψεις, περισυλλέγουν αδέσποτα για στείρωση, φιλοξενούν, τρέχουν σε κτηνιάτρους, ψάχνουν υιοθεσίες και έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με φόλες, κακοποίηση και αδιαφορία. Χωρίς μισθό, χωρίς ουσιαστική στήριξη, αλλά με τεράστια ψυχική και οικονομική φθορά.
Παρά τα δημόσια κονδύλια και τους φόρους που ήδη πληρώνουν οι πολίτες, πολλοί Δήμοι παραμένουν ανεπαρκείς και στηρίζονται στις φιλοζωικές οργανώσεις και στους εθελοντές για να καλύπτουν τα κενά. Την ίδια στιγμή, οι δωρεές απλών ανθρώπων και οι υιοθεσίες είναι αυτές που κρατούν την κατάσταση όρθια — αλλιώς το σύστημα θα είχε ήδη καταρρεύσει.
Κι όμως, η κοινωνία συχνά κατηγορεί τους ίδιους τους εθελοντές, λες και ευθύνονται εκείνοι για ένα πρόβλημα που προσπαθούν μόνοι τους να περιορίσουν.
Η πραγματικότητα είναι απλή:
Οι εθελοντές δεν συμπληρώνουν απλά το σύστημα.
Είναι ο λόγος που δεν έχει ήδη καταρρεύσει.
